شماره ۷۴ - هرگه آن گلزار خوبی، یاد می آرد ز ما

هرگه آن گلزار خوبی، یاد می آرد ز ما
همچو باران بهاری فیض می بارد ز ما ۱

هستی ما تشنه پاشیدنست از یکدگر
وای اگر شیرینی غم دست بردارد ز ما ۲

ما همه چون مشت خاکیم و، نفس چون تندباد
میوزد این باد، تا یک ذره نگذارد ز ما ۳

تا نگریم زار زار، آن شوخ گل گل نشکفد
گلشن رخسار خود را تازه میدارد ز ما ۴

برق جولانیم در میدان معنی ما اگر
واعظ ما نیز پای کم نمی آرد ز ما ۵