هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، از بهار و تغییرات طبیعت شروع میشود و به مفاهیم عمیقتری مانند رحمت الهی، حسرتهای گذشته، و امید به آینده میپردازد. شاعر از دیوانگی، تقصیرها، و رحمت بیکران الهی سخن میگوید و در نهایت به قدرت و عظمت خداوند اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به دیوانگی و حسرت نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱۹ - نوبهار آمد، خردگو فکر زنجیرم کند
نوبهار آمد، خردگو فکر زنجیرم کند
حیف چندان نیست کز دیوانگی سیرم کند؟! ۱
آن سیه رویم که بحر رحمت او هر نفس
بخشش صرف جهانی، صرف تقصیرم کند ۲
نا زیاد عالم طفلی کند حسرت کشم
روزگار از موی سر زآن کاسه پر شیرم کند ۳
نور اقبالی که من در جبهه دیدم ترک را
پشت پایی دور نبود گر جهانگیرم کند ۴
زان خرابم من که معمار جهان بهر شگون
دایم از آب و گل سیلاب، تعمیرم کند ۵
حیف چندان نیست کز دیوانگی سیرم کند؟! ۱
آن سیه رویم که بحر رحمت او هر نفس
بخشش صرف جهانی، صرف تقصیرم کند ۲
نا زیاد عالم طفلی کند حسرت کشم
روزگار از موی سر زآن کاسه پر شیرم کند ۳
نور اقبالی که من در جبهه دیدم ترک را
پشت پایی دور نبود گر جهانگیرم کند ۴
زان خرابم من که معمار جهان بهر شگون
دایم از آب و گل سیلاب، تعمیرم کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۸ - تند خویی مرد را بیقدر در عالم کند
گوهر بعدی:شماره ۳۲۰ - غنچه سالی خون خورد، تا چهره یی گلگون کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
