هوش مصنوعی: این متن شعری است که دربارهٔ دشواری‌های راه عشق و نیاز به فداکاری و توکل سخن می‌گوید. شاعر تأکید می‌کند که بدون رها کردن تعلقات دنیوی و تحمل سختی‌ها، نمی‌توان به مقصود رسید.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۵۱۴ - تو که بر خار تحمل نتوانی رفتن

تو که بر خار تحمل نتوانی رفتن
قدمی راه توکل نتوانی رفتن ۱

منعم از مو ره این مرحله باریک تر است
تو باین عرض تجمل نتوانی رفتن! ۲

اولین گام ره عشق، بر آتش زدن است
تو باین فکر و تأمل نتوانی رفتن ۳

چشمه های پل این آب، ز موج خطر است
با گرانجانی ازین پل نتوانی رفتن ۴

تا تو از پا نکشی خار علایق واعظ
بره خواهش آن گل نتوانی رفتن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۳ - پهلوانی نیست سنگی یا گلی برداشتن
گوهر بعدی:شماره ۵۱۵ - زیاده فیض توان از شکستگان بردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.