هوش مصنوعی:
این متن شعری است که دربارهٔ دشواریهای راه عشق و نیاز به فداکاری و توکل سخن میگوید. شاعر تأکید میکند که بدون رها کردن تعلقات دنیوی و تحمل سختیها، نمیتوان به مقصود رسید.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۵۱۴ - تو که بر خار تحمل نتوانی رفتن
تو که بر خار تحمل نتوانی رفتن
قدمی راه توکل نتوانی رفتن ۱
منعم از مو ره این مرحله باریک تر است
تو باین عرض تجمل نتوانی رفتن! ۲
اولین گام ره عشق، بر آتش زدن است
تو باین فکر و تأمل نتوانی رفتن ۳
چشمه های پل این آب، ز موج خطر است
با گرانجانی ازین پل نتوانی رفتن ۴
تا تو از پا نکشی خار علایق واعظ
بره خواهش آن گل نتوانی رفتن ۵
قدمی راه توکل نتوانی رفتن ۱
منعم از مو ره این مرحله باریک تر است
تو باین عرض تجمل نتوانی رفتن! ۲
اولین گام ره عشق، بر آتش زدن است
تو باین فکر و تأمل نتوانی رفتن ۳
چشمه های پل این آب، ز موج خطر است
با گرانجانی ازین پل نتوانی رفتن ۴
تا تو از پا نکشی خار علایق واعظ
بره خواهش آن گل نتوانی رفتن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۳ - پهلوانی نیست سنگی یا گلی برداشتن
گوهر بعدی:شماره ۵۱۵ - زیاده فیض توان از شکستگان بردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.