شماره ۵۲۶ - گشت چو معمار فیض، بانی بنیان حسن

گشت چو معمار فیض، بانی بنیان حسن
بست ز مژگان کج، طره بر ایوان حسن ۱

گشته پریشانی از حلقه زلفش عیان
عشق برآورده است، سر ز گریبان حسن ۲

کشتی دل، گو بکن فکر شکستن درست
کز عرق شرم اوست، شورش توفان حسن ۳

آن گل سیراب را، چهره بسی نازکست
ای نظر پاک عشق، جان تو و، جان حسن ۴

گرمی بازار حسن، هست ز سودای عشق
شورش سودای عشق، هم ز نمکدان حسن ۵

بر رخش آخر نشست، گرد خط عنبرین
شد لب لعلش هم از، خاک نشینان حسن ۶

واعظ اگر از رخش، چشم بپوشد رواست
خاسته گرد خط از رفتن دوران حسن ۷