هوش مصنوعی: شاعر از پیری و رنج‌های زمانه شکایت دارد و از خاک (مرگ یا فراموشی) به عنوان جایگاه فعلی خود یاد می‌کند. او در انتظار کسی است که او را از این وضعیت نجات دهد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی درباره پیری، مرگ و رنج‌های وجودی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.

شماره ۹ - پیری از عمر کرده بیزار مرا

پیری از عمر کرده بیزار مرا
افگنده غم زمانه از کار مرا ۱

در خانه تن خاک نشین باشم چند؟
ای مگر بیا زخاک بردار مرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸ - در خانه، فراش و متکا نیست مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - نبود چون نام، دشمنی انسان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.