هوش مصنوعی:
این متن شعری در مدح و ستایش یک حاکم عادل و دانشمند به نام «خان عادل» است که به عدالت، احسان و دانش او اشاره دارد. شعر به زیبایی توصیف میکند که چگونه حکومت او باعث رفاه و شادی مردم شده و دشمنانش را به شرمندگی و شکست میکشاند. همچنین، بناهای عالی و فرخندهای که به دستور او ساخته شدهاند، نماد سعادت و خوشبختی هستند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۳ - تاریخ انجام عمارت خان عادل
جهان عقل و دانش، «خان عادل »
که حکمش را، جهانی بنده بادا ۱
سریر معدلت، دایم مزین
بآن یکتا در ارزنده بادا ۲
بسان کشتزار از ابر، دایم
جهانی از کفش شرمنده بادا ۳
ز شرم عفو، چون از تیغ قهرش
سر خصمش به پیش افگنده بادا ۴
ز خاک هستی، از باد نهیبش
نهال عمر دشمن کنده بادا ۵
دلش ز آب حیات عدل و احسان
چو نام وی، همیشه زنده بادا ۶
بنا فرمود، این عالی عمارت
در آن با خوشدلی پاینده بادا ۷
بچابکدستی فراش اقبال
درآن فرش نشاط افگنده بادا ۸
بجاروب دعا، فراش اخلاص
غبار غم از آن روبنده بادا ۹
در آن پیوسته گلریزان عشرت
ز گلهای سرور و خنده بادا ۱۰
مدام آوازه قانون عدلش
بجای مطرب و سازنده بادا ۱۱
چو اقبال و سعادت، دولت آنجا
بخدمت روز و شب چون بنده بادا ۱۲
ز چرخ سقف آن، خورشید دولت
بجای شمسه اش تابنده بادا ۱۳
درش، چون روی صاحب گاه و بیگاه
بروی دوستان پرخنده بادا ۱۴
پی تاریخ آن، کلکم رقم کرد
که، «این زیبا بنا، فرخنده بادا»! ۱۵
که حکمش را، جهانی بنده بادا ۱
سریر معدلت، دایم مزین
بآن یکتا در ارزنده بادا ۲
بسان کشتزار از ابر، دایم
جهانی از کفش شرمنده بادا ۳
ز شرم عفو، چون از تیغ قهرش
سر خصمش به پیش افگنده بادا ۴
ز خاک هستی، از باد نهیبش
نهال عمر دشمن کنده بادا ۵
دلش ز آب حیات عدل و احسان
چو نام وی، همیشه زنده بادا ۶
بنا فرمود، این عالی عمارت
در آن با خوشدلی پاینده بادا ۷
بچابکدستی فراش اقبال
درآن فرش نشاط افگنده بادا ۸
بجاروب دعا، فراش اخلاص
غبار غم از آن روبنده بادا ۹
در آن پیوسته گلریزان عشرت
ز گلهای سرور و خنده بادا ۱۰
مدام آوازه قانون عدلش
بجای مطرب و سازنده بادا ۱۱
چو اقبال و سعادت، دولت آنجا
بخدمت روز و شب چون بنده بادا ۱۲
ز چرخ سقف آن، خورشید دولت
بجای شمسه اش تابنده بادا ۱۳
درش، چون روی صاحب گاه و بیگاه
بروی دوستان پرخنده بادا ۱۴
پی تاریخ آن، کلکم رقم کرد
که، «این زیبا بنا، فرخنده بادا»! ۱۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱۵
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲ - در رسیدن کسی بشغل قضاوت سرود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴ - تاریخ مرگ حاجی محمد حسین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.