هوش مصنوعی:
شاعر از ضعف و ناتوانی خود در بیان غم و درد شکایت میکند و تنها امیدش به دستی است که درد را تسکین دهد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۷ - ز ضعف بیغمی، نتواند آهم از جگر خیزد
ز ضعف بیغمی، نتواند آهم از جگر خیزد
مگر دردی بگیرد دست افغانم، که بر خیزد! ۱
مگر دردی بگیرد دست افغانم، که بر خیزد! ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - خانه تن، چو بسیل اجل از هم ریزد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - از دامن خود گرد جهان زود بر افشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.