هوش مصنوعی: شاعر از گرمی و اشتیاق خود سخن می‌گوید و احساساتش را با اشک شمع مقایسه می‌کند که در هر گام برای معشوق می‌ریزد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۲۱۱ - ز آتشپاره خود گرمیی تا وا کشم، هردم

ز آتشپاره خود گرمیی تا وا کشم، هردم
چو اشک شمع در هر گام میگیرم سر راهش ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۰ - شبی بر ما اسیران بگذرد بی روی چون ماهش
گوهر بعدی:شماره ۲۱۲ - چون همه ز آن حق است، از چه بجود نازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.