خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عشق و شوق فراوان به معشوق خود میگوید و خود را مانند شمع و پروانهای توصیف میکند که در آتش این عشق میسوزد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای درک کامل، به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری نیاز داشته باشد.
شماره ۲۱۴ - تا بجان آتش فتاد از شوق آن جانانه ام
تا بجان آتش فتاد از شوق آن جانانه ام
شعله جواله سان، هم شمع و هم پروانه ام ۱
شعله جواله سان، هم شمع و هم پروانه ام ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۳ - گمنام بسکه همچو وفا در زمانه ام
گوهر بعدی:شماره ۲۱۵ - . . .
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
