خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از درد جدایی یاران مینالد و بیان میکند که اگر یاد سخنانشان به او نرسد، فریاد خواهد زد.
متن حاوی احساسات عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد یا بر احساسات آنها تأثیر منفی بگذارد.
شماره ۲۱۸ - دهد جدایی یاران رفته بر بادم
دهد جدایی یاران رفته بر بادم
اگر نه یاد سخنشان رسد بفریادم ۱
اگر نه یاد سخنشان رسد بفریادم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۷ - می گلگون فنا نشأة دیگر دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۹ - فریب شکر الفت نمیخورم دیگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
