هوش مصنوعی:
شاعر از ناامیدی خود از امیدهایی که داشته سخن میگوید و حتی از امیدی که در دل ناامیدی وجود دارد نیز ناامید شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی مانند ناامیدی و یأس است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۲۲۱ - ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم
ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم
ز امیدی که هم در ناامیدی هست، نومیدم ۱
ز امیدی که هم در ناامیدی هست، نومیدم ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - دوید چشم، ز بس حسرت نگاه کشیدم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - شعله بیرون نتواند شدن از جاده شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
