خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از ناامیدی خود از امیدهایی که داشته سخن میگوید و حتی از امیدی که در دل ناامیدی وجود دارد نیز ناامید شده است.
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی مانند ناامیدی و یأس است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۲۲۱ - ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم
ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم
ز امیدی که هم در ناامیدی هست، نومیدم ۱
ز امیدی که هم در ناامیدی هست، نومیدم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - دوید چشم، ز بس حسرت نگاه کشیدم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - شعله بیرون نتواند شدن از جاده شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
