خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از حسرت نگاه و کشیدن آههای فراوان سخن میگوید که به جنون انجامیده است.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و حسرتآلود است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از مفاهیمی مانند جنون نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۰ - دوید چشم، ز بس حسرت نگاه کشیدم
دوید چشم، ز بس حسرت نگاه کشیدم
رسید مشق جنون، بسکه مد آه کشیدم ۱
رسید مشق جنون، بسکه مد آه کشیدم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - فریب شکر الفت نمیخورم دیگر
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
