خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد دوری یار خود مینالد و احساس ضعف و ناتوانی میکند، بهگونهای که مانند مغز استخوان در نی، تنها نالههایش باقی میماند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «مغز استخوان در نی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۲۵ - ضعیف و ناتوان کرده است از بس دوری یارم
ضعیف و ناتوان کرده است از بس دوری یارم
چو مغز استخوان در نی بماند تا ناله زارم ۱
چو مغز استخوان در نی بماند تا ناله زارم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۴ - نمیگیرد کسی از خاک راهم از گرانقدری
گوهر بعدی:شماره ۲۲۶ - میروم سوی وطن، حسرت بغربت میکشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
