شماره ۶ - زنده رود ار کنم از دست غمت مژگان را

زنده رود ار کنم از دست غمت مژگان را
خاک بر باد دهم ساحت اصفاهان را ۱

خازن خلد اگر آن روی بهشتی بیند
جاودان رخت به دوزخ فکند غلمان را ۲

بعد ازاین بر سر آنم که اگر دست دهد
دامن وصل تو در پای تو ریزم جان را ۳

مدعی یافته تا دولت دربانی تو
از فغانم مژه برهم نخورد کیوان را ۴

درخمار غمم از توبه کجائی ساقی
تا فدای سر پیمانه کنم پیمان را ۵

این عجب تر که توئی یوسف و از شومی عشق
من اسیر آمده در بند غمت زندان را ۶

یادگاری است از آن شست و کمان ای همدم
هان و هان برمکش از سینه من پیکان را ۷

جز دل من که به رحم آمد از او سنگ دلت
شیشه دیگر نشنیدم شکند سندان را ۸

چند یغما ز نهیب فلک ترسانی
آخر از سیل چه اندیشه بود ویران را ۹