شماره ۷ - گر دهم رخصت یک چشم زدن مژگان را

گر دهم رخصت یک چشم زدن مژگان را
خاک بر باد دهم واقعه طوفان را ۱

چاره تیره شب هجر دعای سحر است
دانم آوخ که سحر نیست شب هجران را ۲

آب و جاروب کشم زاشک و مژه منظر چشم
گر سر کلبه درویش بود سلطان را ۳

نوح اگر موجه اشکم نگرد در غم تو
آب چشمی شمرد واقعه طوفان را ۴

هست چون روز وصالت به مراد دگران
بهتر آن شد که سحر نیست شب هجران را ۵

دل سنگین سپر تیر تو کردیم و نشد
کز وی امکان گذشتن نبود پیکان را ۶

خضر از این باده که من مستم اگر می نوشد
خاک در چشمه ناموس کند حیوان را ۷

آن بهشتی رخی ای ترک ختائی که کشد
هندوی خال تو داغ حبشی غلمان را ۸

یار بی پرده و تا فتنه پس پرده رود
پاسبان پرده برانداز در ایوان را ۹