شماره ۲۲ - سینه تا سوده ای از مهر تو بر سینه ما

سینه تا سوده ای از مهر تو بر سینه ما
سینه ای نیست که خالی بود از کینه ما ۱

باغ را برگ طرب نو شده رفتم بپذیر
عذر تقصیر من ای توبه دیرینه ما ۲

کهنه شد وز گرو باده نیامد بیرون
چه جوان دولتی ای خرقه پشمینه ما ۳

جام در قهقهه بیخود شده ترسم گوید
چشم پرهیز به روز شب آدینه ما ۴

کافرم قومی و قومیم مسلمان خوانند
هر که بینی رخ خود دیده در آئینه ما ۵

کند از راز جهان قصه تو گوئی دارد
نسب از کاسه جم جام سفالینه ما ۶

خسروانیم و سرشک و غم و سودا و سکون
تختگاه و کله و لشکر و گنجینه ما ۷