شماره ۷۰ - هر سرو که طوبیش ز قد منفعل آید

هر سرو که طوبیش ز قد منفعل آید
گر جلوه شمشاد تو بیند خجل آید ۱

با لاله صد داغ خوشم از همه گل ها
زان روی که از نکهت او بوی دل آید ۲

تا چند خورم غصه دل، دل شکنی کو
کاین خانه مخروبه به او منتقل آید ۳

بی فاصله زلف و خطت اطراف بگیرند
این حلقه بدان سلسله چون متصل آید ۴

کو خط تو تا سر خط آزادی عشاق
در دفتر انشای مشیت سجل آید ۵

خون ریز و میندیش که خونی که تو ریزی
زان پیش که از تیغ تو ریزد بحل آید ۶

هر شیفته دل را که بود خاتمه بر کفر
در بیعت آن طره پیمان گسل آید ۷

یغما چه شد ار آمد و جان در قدمت کرد
هر سر که نه بر خاک تو غلطد به گل آید ۸