شماره ۷۲ - کودکی سنگ به کف چون سوی ویرانه رود

کودکی سنگ به کف چون سوی ویرانه رود
ماجراها به سرم زین دل دیوانه رود ۱

نام طفلی چو رود آیدم از سینه برون
دل دیوانه و ویرانه به ویرانه رود ۲

دانی از توبه مستان غرض ناصح چیست
تا بدین واسطه گه گاه به میخانه رود ۳

از پی سلسله زلف جنون فرمائی
دل دیوانه از اینجا نه به آن خانه رود ۴

ته جامی به فلک ده بود از بی خبری
دوره ای بر روش گردش پیمانه رود ۵

رشک بر قرب کسم نیست که گر خود دل ماست
آشنا آید و از کوی تو بیگانه رود ۶

سرزدت خط ز زنخدان و محال است که پیش
کار خوبان پس از این از تو بدین چانه رود ۷

گل زد از آتش می شمع رخش مرغ چمن
ادب آنست که بر سنت پروانه رود ۸

گندم خال تو آن روز که دیدم گفتم
خرمن طاعت ما بر سر این دانه رود ۹

یار طفل است و تو دیوانه چه ترسی یغما
کار را باش که طفل از پی دیوانه رود ۱۰