هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از زیبایی معشوق و احساسات شاعر سخن میگوید. در آن از استعارههایی مانند هلال، ابرو، طره پریشان، و باد صبا استفاده شده است. شاعر از درد فراق و اشکهایش میگوید و به ستایش معشوق میپردازد. همچنین، اشارهای به ناتوانی آسمان و سفله بودن آن دارد و در نهایت، از بینیازی دریا از ستایش دیگران سخن میراند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۹۲ - آنکه در پرده دل خلق جهانی بر باید
آنکه در پرده دل خلق جهانی بر باید
چه قیامت شود آن لحظه که از پرده بر آید ۱
بر فلک آن نه هلال است که انگشت تماشا
مه برآورده که ابروی تو بر خلق نماید ۲
گر چنین طره پریشان گذری جانب بستان
تا قیامت نفس باد صبا غالیه ساید ۳
بگشا ناوک مژگان و به خون کش پر و بالم
تا نگویند که بر صید حرم تیغ نشاید ۴
اشک گلرنگ می و زمزمه ناله سرودم
ساقیم گو ندهد ساغر و مطرب نسراید ۵
آسمان سفله نهاده است ملامت نکنیمش
چه کند سفله نهاد ار طرف سفله نیاید ۶
حاجت شرح ندارد صفت گریه یغما
بحر مستغنی از آن شد که کس او را بستاید ۷
چه قیامت شود آن لحظه که از پرده بر آید ۱
بر فلک آن نه هلال است که انگشت تماشا
مه برآورده که ابروی تو بر خلق نماید ۲
گر چنین طره پریشان گذری جانب بستان
تا قیامت نفس باد صبا غالیه ساید ۳
بگشا ناوک مژگان و به خون کش پر و بالم
تا نگویند که بر صید حرم تیغ نشاید ۴
اشک گلرنگ می و زمزمه ناله سرودم
ساقیم گو ندهد ساغر و مطرب نسراید ۵
آسمان سفله نهاده است ملامت نکنیمش
چه کند سفله نهاد ار طرف سفله نیاید ۶
حاجت شرح ندارد صفت گریه یغما
بحر مستغنی از آن شد که کس او را بستاید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱ - ای دل ز خود برون شو یار است دیدی آمد
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - همه تاب رخت از رشحه ساغر خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
