شماره ۹۱ - ای دل ز خود برون شو یار است دیدی آمد

ای دل ز خود برون شو یار است دیدی آمد
جز بذل جان مکن کار کار است دیدی آمد ۱

گر بایدت سلامت ز آن خط و زلف بگذر
مور است دیدی آویخت مار است دیدی آمد ۲

زاهد که عنف هستی بردش ز کوی مستی
چو از بند خودپرستی وارست دیدی آمد ۳

شد در وصال و هجران جان پر امید و بیمم
نور است دیدی افروخت ناراست دیدی آمد ۴

آهسته کوی مجلس گل رست وز آذرین می
ناصح به حکم اضداد خار است دیدی آمد ۵

دل سخت رفت و دلبر سست از پیش ولیکن
زور است دیدی افتاد زار است دیدی آمد ۶

باری چه شد اگر شد عذرش بنه که بر ما
پیوسته نیک و بد را بار است دیدی آمد ۷

بر بست مدعی رخت مسرای نام رجعت
رفتن ز کوی خوبان عار است دیدی آمد ۸

یغما جدا شد از دوست مسرای کاین نه نیکوست
هر جا بود چو بی اوست خوار است دیدی آمد ۹