شماره ۱۱۴ - گفتم که به خاک و خون نشستم

گفتم که به خاک و خون نشستم
از تیر تو گفت مزد شستم ۱

گر جز توصنم مرا خدائی است
در مذهب عشق بت پرستم ۲

دور فلکم فکند از پای
ای ساغر می بگیر دستم ۳

کردم مژه دجله بو کز آن بحر
افتد چو تو ماهئی به شستم ۴

می ده که زباده نیست توبه
کار من اگر منم که هستم ۵

از می مگذر به فتوی هوش
این راست زمن شنو که مستم ۶

خاک ره سرو قامتی کرد
آزاد ز هر بلند و پستم ۷

شیخم چه غم ار شکست ساغر
صد توبه به خون بها شکستم ۸

بستم ز سرشک راه کویش
بر مدعی و ز جوی جستم ۹

یغما به رخش رسیدم از خط
زاین خس به گل آشیانه بستم ۱۰