هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و غنایی است که از عناصر طبیعت مانند باغ، شمع، و سایه‌ها برای بیان مفاهیم عمیق عشق، وحدت وجود، و تضادهای زندگی استفاده می‌کند. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های پیچیده، به موضوعاتی مانند وصل و فراق، کفر و دین، و سحر و جادو می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و واژگان ادبی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی است.

شماره ۱۳۳ - کوری و باغ و شمع را بسکه لطیف و روشنی

کوری و باغ و شمع را بسکه لطیف و روشنی
شمع مدام شعله ای باغ تمام گلشنی ۱

فیض دهی به کفر و دین کز در طره و جبین
پرتو سایه پروری سایه پرتو افکنی ۲

وصل و فراق در بهم گرنه میسر از چه رو
روز و شب از تو من جدا تو شب و روز بامنی ۳

ای خم زلف سحرزا گرنه مشعبدی چرا
موی ضعیف بر سری بند گران به گردنی ۴

خط اگراین و آن ذقن چیست سرشک و آه من
بستن باد و چنبری سودن آب و هاونی ۵

گندم خال چوآوری دانه هوش و دام دل
گشت خرد به خردلی، خرمن دین به ارزنی ۶

یغما خود پرستیت گشت سمر به کفر و دین
وحدت شرک سوز را هم بت و هم برهمنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - چون تو به جعد عنبرین نافه چین پراکنی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - گرنه فدای آن سری ور نه به پای آن تنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.