هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و از تضادها و تناقض‌های عشق و زندگی می‌نویسد. او از زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر خود و دیگران می‌گوید و همچنین به مفاهیمی مانند صدق، ارادت، و دشمنی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر و تحلیل دارند که برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.

شماره ۱۳۴ - گرنه فدای آن سری ور نه به پای آن تنی

گرنه فدای آن سری ور نه به پای آن تنی
دل نه که سنگ پهلوئی سر نه که بار گردنی ۱

قبله دیر و مسجدی، کعبه زهد و زاهدی
غارت دین و دانشی، فتنه کوی و برزنی ۲

بر به صلاح دشمنان، طره و ابروی و مژه
در به مصاف دوستان، تیر و کمان و جوشنی ۳

صدق و ارادت مرا این دو گواه عدل بس
کز همه با تو دوستم و از همه ام تو دشمنی ۴

بر رخ تست مرد و زن فتنه کزان خط و ذقن
رهزن صد منیژه و چاه هزار بیژنی ۵

راست به قدو زلف و خط، صاف به چهر و کتف و لب
کشمر و چین وتبتی، خلخ و مصر و ارمنی ۶

از مژه و ابروی بتان بر سر و تیغ و خنجرم
لیک ترا چه کت بپا در نخلیده سوزنی ۷

یغما از مجاهدت کی کشی آستین او
بیهده بر در طلب دست هزار دامنی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - کوری و باغ و شمع را بسکه لطیف و روشنی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - به جانان درد دل ناگفته ماند ای نطق تقریری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.