شمارهٔ ۵۲ - خسرو گلبن

شد وقت آن که از اثر باد صبحدم
بر تخت سبزه خسرو گلبن نهد قدم ۱

گلشن شود ز جلوه عیان در خیال کور
بلبل کند به نغمه اثر در دل اصم ۲

گردد ز بوی غنچه غمین نکهت بهشت
آید ز رنگ لاله خجل گلشن ارم ۳

اکنون که شد ز لاله گلستان صنم ستان
شاید که صوفیان نپرستند جز صنم ۴

همدم، بده پیاله که وقتی است جانفزا
محرم، بیار باده که عیشی است مغتنم ۵

سبزه چو خط دلبر چینی است دلربا
غنچه چو لعل شاهد رومی است مبتسم ۶

برق صباح را همه دم ناله بی جفا
جام صبوح را همه‌جا گریه بی‌ستم ۷