شماره ۲۴ - تا گریزد طرب از کلبه ویرانه ما،

تا گریزد طرب از کلبه ویرانه ما،
آسمان سنگ غم افکنده به پیمانه ما ۱

بس که از دیده و دل، گشت روان آتش و آب،
رود جیحون شد و آتشکده کاشانه ما ۲

مگرش خاصیت لعل مسیحاست، که باز،
مرده را زنده کند نغمه مستانه ما ۳

آنقدر دور ز آبادی عقل است که هیچ،
دل دیوانه نداند ره ویرانه ما ۴

سبحه زنّار کند افسر، از آن رو که به دیر،
رهن یک جرعه بود سبحه صد دانه ما ۵