شماره ۴۹ - ای، دل ما غرق خون از نوک تیرت

ای، دل ما غرق خون از نوک تیرت
غرق خون مپسند، صید دستگیرت ۱

ای کمان ابرو، بنازم شست و دستت
صید بتوان کرد، هر جا رفت تیرت ۲

در صفت نخجیر، از پیکان مژگان
همچو آهو، عاجز آید شرزه شیرت ۳

در صفت ما عاشقان، جز دل نجوید
تیر مژگان، در کمان دلپذیرت ۴

تیغ بر ما آختی، صد حیف کامد،
طعمه شیر، جان های حقیرت ۵

در شب غم جان سپارم، زود زودت
روز عیش، ای آنکه بینم دیر دیرت ۶

افسرا، در ورطه غم در نمانی
الفت دلدار اگر شد دستگیرت ۷

ای که خون عاشقان چون می به جامت
از چه آمد خون حلال و می حرامت؟ ۸

ای خرامان سرو باغ دلربایی
با قیامت، بوده آشوب قیامت ۹

از مسیحا مردگان را مژده جان،
باد شبگیری که می آرد پیامت ۱۰

روز عیش همدمت را شام نبود
آفتابی در جبین، ای مه غلامت ۱۱

با نقاب زلف، رخ پوشی و باشد،
شام یلدا، روزگار خاص و عامت ۱۲

همچو نخجیر کمند خوبرویان
افسرا، بر دست و پا سخت است دامت ۱۳