هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، حالات عاشقانه و شوریدگی عاشق را به تصویر میکشد. در آن از عناصری مانند چکش، نعل، میخ، پروانه و آتش برای بیان احساسات استفاده شده است. شاعر از جمال معشوق سخن میگوید و تأثیر آن را بر عاشق و جهان اطراف توصیف میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه، درک آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
بخش ۳ - صفت نعل بندان
آن سخت دلان که خود پسندند
بیجاده لبان نعل بندند ۱
از روی چو آفتاب ایشان
هر نعل چو ماه گشته تابان ۲
وز پرتو آن رخ گذاره
هر مه را، چشم پر ستاره ۳
عاشق ز جمال شان مشوش
نعلش ز فروغ شان در آتش ۴
گشته ز فروغ روی ایشان
هر میخ فتیله ی فروزان ۵
پروانه زده زبیمِ تو، بیخ
گاهی بر نعل و گاه بر میخ ۶
چکّش به دکّان ز واله هان است
انگشت ز دسته در دهان است ۷
بیجاده لبان نعل بندند ۱
از روی چو آفتاب ایشان
هر نعل چو ماه گشته تابان ۲
وز پرتو آن رخ گذاره
هر مه را، چشم پر ستاره ۳
عاشق ز جمال شان مشوش
نعلش ز فروغ شان در آتش ۴
گشته ز فروغ روی ایشان
هر میخ فتیله ی فروزان ۵
پروانه زده زبیمِ تو، بیخ
گاهی بر نعل و گاه بر میخ ۶
چکّش به دکّان ز واله هان است
انگشت ز دسته در دهان است ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲ - صفت علاقه بندان
گوهر بعدی:بخش ۴ - صفت بزّازان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.