شماره ۵ - هین در دهید باده که آنها که آگهند

هین در دهید باده که آنها که آگهند
حلقه بگوش این نمط و خاک این رهند ۱

ضدند جان و تن، قدح باده دردهید
تا یک دم از مصاحبت خویش وارهند ۲

رنگی زرنگ باده ندیدند خوبتر
آنها که رنگ یافته ی صبغة الللهند ۳

جز سوی جام دست درازی نمی کنند
آنها که از متاع جهان دست کوتهند ۴

نقش جهان امر، در این جام دیده اند
خلقی که از حقایق اسرار آگهند ۵

روشن دل اندو، پاک و پگه خیز همچو صبح
کآماده از برای شراب سحر گهند ۶

قومی زچشمه ی قدح، آبی نمی خورند
تا لاجرم به خویش فرو رفته چون چهند ۷

روشیر گیرشو، زشرابی چو چشم شیر
کاینها زحیله های مزور چو روبهند ۸

جامی بخواه غیرت جام جهان نمای
زان ساقی بی که پیشش حوران کله نهند ۹

حالی زحور و باده نشین در بهشت نقد
زیرا که در بهشت همین وعده می دهند ۱۰