هوش مصنوعی:
این متن شعری با مضمون فلسفی و عرفانی است که بر پذیرش محدودیتهای انسان، دوری از حرص و آز، و گرایش به معنویات و میگساری به عنوان راهی برای رهایی از غم دنیا تأکید دارد. شاعر توصیه میکند به جای دنیاپرستی، به مینوشی و شادی روی آوریم و از نگرانیهای بیفایده دوری کنیم.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، اشاره به میگساری ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۶ - کجا کسی که چو او را صبوح دست دهد
کجا کسی که چو او را صبوح دست دهد
یکی قدح به من پیر نیم مست دهد؟ ۱
سماع جان من از نعره ی بلی سازد
می روان من از ساغر الست دهد ۲
به پاش درفتم ارچون پیاله برخیزد
ازآنچه در دل خم سالها نشست دهد ۳
بدو، زکهنه و از نو، هرآنچه هست دهم
گرم زباقی دوشین، هرآنچه هست دهد ۴
چهان پرست مشو، می پرست شو زیرا
زمانه داد مرد پی پرست دهد ۵
بشوی دست زنان کسان به آب قدح
که ماهی از پی یک لقمه، جان به شست دهد ۶
غم جهان چه خوری؟زانکه گر به چرخ بلند
رسی، که آخر کارت به خاک پست دهد ۷
در این طریق، سبکبار و تندرست، بهی
از آنکه بارگران، پشت را شکست دهد ۸
ترا چون بر همه قادر نمی توانی بود
بسنده باید کردن بدانچه دست دهد ۹
یکی قدح به من پیر نیم مست دهد؟ ۱
سماع جان من از نعره ی بلی سازد
می روان من از ساغر الست دهد ۲
به پاش درفتم ارچون پیاله برخیزد
ازآنچه در دل خم سالها نشست دهد ۳
بدو، زکهنه و از نو، هرآنچه هست دهم
گرم زباقی دوشین، هرآنچه هست دهد ۴
چهان پرست مشو، می پرست شو زیرا
زمانه داد مرد پی پرست دهد ۵
بشوی دست زنان کسان به آب قدح
که ماهی از پی یک لقمه، جان به شست دهد ۶
غم جهان چه خوری؟زانکه گر به چرخ بلند
رسی، که آخر کارت به خاک پست دهد ۷
در این طریق، سبکبار و تندرست، بهی
از آنکه بارگران، پشت را شکست دهد ۸
ترا چون بر همه قادر نمی توانی بود
بسنده باید کردن بدانچه دست دهد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - هین در دهید باده که آنها که آگهند
گوهر بعدی:شماره ۷ - ای نعل من از غمت در آتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.