هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر درد و رنج عاشق در فراق معشوق است. شاعر گلستان را بدون معشوق زندانی می‌داند و از جراحت‌های عشق که نه از شمشیر که از نگاه معشوق است سخن می‌گوید. با این حال، همان درد و داغ معشوق، مرهم و درمان شاعر است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۸ - کجا میل گلستان است ما را

کجا میل گلستان است ما را
گلستان - بی تو زندان- است ما را ۱

ازان گل پیرهن افغان که از وی
گل حسرت بدامان است ما را ۲

به دلدار و به جانان در ره عشق
دل و جان دادن آسان است ما را ۳

که دل ما را بود از بهر دلدار
که جان از بهر جانان است ما را ۴

جراحتهای ما در سینه و دل
نه از شمشیر و پیکان است ما را ۵

به دل صد رخنه و در سینه صد چاک
از آن ابرو و مژگان است ما را ۶

ز تو هر لحظه صد داغ و دوصد درد
چه غم گر بر دل و جان است ما را ۷

همان داغ تو ما را هست مرهم
همان درد تو درمان است ما را ۸

رفیق این اشک و آه آشکارا
ز داغ و درد پنهان است ما را ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷ - ای روی نکرده سوی دل‌ها
گوهر بعدی:شماره ۹ - جفاکاری، چه می دانی تو یارا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.