شماره ۱۷ - حیف از تو ای پری که شوی یار با رقیب

حیف از تو ای پری که شوی یار با رقیب
او دیو و تو پری تو کجا و کجا رقیب ۱

دیر آشنای من ز تو در حیرتم که چون
شد زود آشنا به تو، دیر آشنا رقیب ۲

تا کی رقیب را نگرم با تو کاشکی
یا من شوم ز کوی تو آواره یا رقیب ۳

هر چند عشق یار بلائیست جانگداز
یارب به این بلا نشود مبتلا رقیب ۴

گردد رقیب نیست الهی، که عزتی
در پیش یار نیست مرا هست تا رقیب ۵

از بخت بد اگر برهی برخورم به یار
باشد ز پیش غیر و بود بر قفا رقیب ۶

این قتل دیگر است که قتل مرا رفیق
دارد روا حبیب و ندارد روا رقیب ۷