هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، به زیبایی‌های عشق و دیوانگی ناشی از آن می‌پردازد. شاعر ترجیح می‌دهد عاشق و دیوانه باشد تا عاقل و فرزانه. او از لذت‌های زندگی مانند بزم می، فصل گل و طبیعت سخن می‌گوید و ترجیح می‌دهد پیمانه شکسته شود تا توبه. همچنین، شاعر به سکوت و سوختن پروانه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که گاهی بیگانگی از آشنایی بهتر است. در نهایت، او خانه دل را به ویرانه‌ای ترجیح می‌دهد که جغد در آن زندگی می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و شکستن پیمانه ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

شماره ۴۳ - عاشق مگو که عاقل و فرزانه خوشتر است

عاشق مگو که عاقل و فرزانه خوشتر است
عاشق خوش است و عاشق دیوانه خوشتر است ۱

فصل گلست باز پی نقل بزم می
طرف چمن ز گوشه ی کاشانه خوشتر است ۲

گر ناخوش است توبه شکستن به نزد تو
پیش من از شکستن پیمانه خوشتر است ۳

ای عندلیب ناله ی تو خوش بود، ولی
در سوختن خموشی پروانه خوشتر است ۴

چون تو به آشنایی بیگانگان خوشی
گر آشنا شود ز تو بیگانه خوشتر است ۵

دل از برم چو در بر دلدار جا گرفت
دل نیز اگر رود بر جانانه خوشتر است ۶

خوش گوشه ایست خانه ی دل بهر غم، رفیق
آری مقام جغد به ویرانه خوشتر است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۲ - همین نه در دل من صبر، دلستان نگذاشت
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - یار اگر بیگانه از اغیار باشد خوشتر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.