شماره ۵۲ - صد جفا بر دلم از یار جفاکاری هست

صد جفا بر دلم از یار جفاکاری هست
لیک خوشدل به همینم که مرا یاری هست ۱

شاد از آنم به غم عشق تو گر صبر مرا
اندکی نیست و لیکن غم بسیاری هست ۲

به طبیب من بیمار که گوید که تو را
جان به لب آمده، دل خون شده، بیماری هست ۳

بر دل آزار تو ای یار بود خوش ورنه
چون تو در هر طرفی یار دلازاری هست ۴

سوی صحرا ز پی صید چه تازی که به شهر
همچو من هر طرفت صید گرفتاری هست ۵

پا به گلشن ننهد، گل نزند بر سرخویش
هر که را زان گل روی تو به دل خاری هست ۶

منم آن مرغ که از بیضه چو آمد بیرون
به قفس رفت و ندانست که گلزاری هست ۷

از که یاری طلبم وز که مدد جویم آه
در دیاری که نه یاری نه مددکاری هست ۸

آمد آن دلبر و دل برد ز من لیک، رفیق
گر دلی نیست مرا شکر که دلداری هست ۹