هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و فداکاری سخن میگوید. او از دل و جان خود به عنوان پیشکش به معشوق یاد میکند و از مفاهیمی مانند توبه، مینوشی، و زمان نیز صحبت میکند. شعر ترکیبی از احساسات عمیق و مضامین فلسفی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههایی به مینوشی دارد که مناسب سنین پایین نیست.
شماره ۶۴ - بهر تو مرا پیشکشی جز دل و جان نیست
بهر تو مرا پیشکشی جز دل و جان نیست
در پیش تو ای جان جهان دل چه و جان چیست ۱
این سرو روان می رود و در عقبش جان
جان می رود از رفتنش این سرو روان کیست ۲
او وعده به روز دگرم می دهد و من
در فکر که تا روز دگر چون بتوان زیست ۳
زاهد ز میم توبه مفرما که به جز می
از هر چه بود توبه مرا هست وزان نیست ۴
سی روز لب از می نتوان بست چه بودی
شوال چهل بودی و روز رمضان بیست؟ ۵
گفتم قد رعنای تو را سرو چو دیدم
در راستی اینست الف در کجی آن نیست ۶
ایدوست به بالین رفیق ایست زمانی
کش جان به طفیل تو کند یک دور زمان ایست ۷
در پیش تو ای جان جهان دل چه و جان چیست ۱
این سرو روان می رود و در عقبش جان
جان می رود از رفتنش این سرو روان کیست ۲
او وعده به روز دگرم می دهد و من
در فکر که تا روز دگر چون بتوان زیست ۳
زاهد ز میم توبه مفرما که به جز می
از هر چه بود توبه مرا هست وزان نیست ۴
سی روز لب از می نتوان بست چه بودی
شوال چهل بودی و روز رمضان بیست؟ ۵
گفتم قد رعنای تو را سرو چو دیدم
در راستی اینست الف در کجی آن نیست ۶
ایدوست به بالین رفیق ایست زمانی
کش جان به طفیل تو کند یک دور زمان ایست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - با کوی یار روضه ی دارالقرار چیست
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - بیمار درد را که دوا درد دیگر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.