شماره ۱۳۳ - گر از دل و جان صبر و سکون شد شده باشد

گر از دل و جان صبر و سکون شد شده باشد
گر صبر کم و درد فزون شد شده باشد ۱

مجنون صفتی در غم لیلی وشی از شهر
آواره ی صحرای جنون شد شده باشد ۲

از صید من ای صید فکن عار چه داری
صید تو گر آن صید زبون شد شده باشد ۳

دامان تو پاکست ز تهمت اگرت دست
از خون من آلوده به خون شد شده باشد ۴

آن بسکه تو ناگاه درون آمدی از در
گر جان ز تن خسته برون شد شده باشد ۵

عمریست که دارم به تن از بهر همینش
گر جان به نثار تو کنون شد شده باشد ۶

مهر تو محالست شود از دل من کم
گر مهر تو با غیر فزون شد شده باشد ۷

گفتم که شد آواره رفیق از سر کویت
افسوس کنان گفت که چون شد شده باشد ۸