هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر درد و رنج ناشی از هجران و دوری از معشوق است. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند مقایسه بار غم با کوه و تن خود با کاه، عمق رنج خود را نشان میدهد. او از بیمهری معشوق شکایت کرده و میگوید حتی یک ماه دوری از او مانند یک سال میگذرد. همچنین، شاعر به مینوشی و بزمهای عاشقانه اشاره میکند که در آن معشوق نقش محوری دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار میباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و بزمهای شبانه ممکن است برای گروههای سنتی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۱۴۱ - گر مصور مه من نقش تو دلخواه کشد
گر مصور مه من نقش تو دلخواه کشد
نکشد همچو تو دلخواه، مگر ماه کشد ۱
تن من کاهی و بار غم تو کوهی، چون
بار چون کوه کسی با تن چون کاه کشد ۲
تا به کی ای مه بی مهر ز هجرت شب و روز
چشم من اشک نشاند، دل من آه کشد ۳
هفته ی هجر تو ای ماه نماید سالی
آه ای ماه اگر هجر تو یک ماه کشد ۴
محتسب گوید اگر می نکشم در همه عمر
مشنو از وی که اگر گه نکشد گاه کشد ۵
ای خوش آن بزم که از اول شب تا دم صبح
با تو من می کشم و غیر ز من آه کشد ۶
جز ز دست تو بت حور لقا گرچه رفیق
از کف حور کشد باده به اکراه کشد ۷
نکشد همچو تو دلخواه، مگر ماه کشد ۱
تن من کاهی و بار غم تو کوهی، چون
بار چون کوه کسی با تن چون کاه کشد ۲
تا به کی ای مه بی مهر ز هجرت شب و روز
چشم من اشک نشاند، دل من آه کشد ۳
هفته ی هجر تو ای ماه نماید سالی
آه ای ماه اگر هجر تو یک ماه کشد ۴
محتسب گوید اگر می نکشم در همه عمر
مشنو از وی که اگر گه نکشد گاه کشد ۵
ای خوش آن بزم که از اول شب تا دم صبح
با تو من می کشم و غیر ز من آه کشد ۶
جز ز دست تو بت حور لقا گرچه رفیق
از کف حور کشد باده به اکراه کشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - ز ما ترک سهیقدان رعنا برنمیآید
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - خوشا بادی که با آن باد گرد کوی یار آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.