شماره ۱۷۳ - اگر روزی دهم صد بار جان نادیده دیدارش

اگر روزی دهم صد بار جان نادیده دیدارش
بسی زان به که روزی بنگرم در بزم اغیارش ۱

به حال مردنم از رشک او با غیر در صحبت
چسان یارب ز حال خویشتن سازم خبردارش ۲

به خاک کویش ار نسپاردم پیش سگان او
بیندازید بعد از مردنم در پای دیوارش ۳

چه شوقیست اینکه آیم چون برون از بزم او دردم
روم در کوی آن مه تا مگر بینم دگر بارش ۴

بود تا گردد از حال دل من اندکی آگه
دلم خواهد که پیش چون خودی بینم گرفتارش ۵

اگر چه سیم و زر دادند مردم در بهای او
به نقد جان و دل گشتم من مفلس خریدارش ۶

به سودای من ار سر درنیارد ماه من شاید
که چون خورشید هر جامی رود گرمست بازارش ۷

دهم گر جان به تلخی دور نبود ز آنکه نشنیدم
بعمر خود بجز تلخ از لب لعل شکربارش ۸

رفیق امروز باشد بلبل و گلزار او کویت
چو در کوی تو آید ای گل رعنا مکن خارش ۹