هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و دردهای عاشقانه است. شاعر از جدایی و دوری از معشوق شکایت می‌کند و تأکید می‌کند که بدون حضور یار، هیچ لذتی در زندگی وجود ندارد. او حتی از درد و رنج عشق نیز به عنوان منبعی برای کسب فیض و لذت یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.

شماره ۱۸۲ - بی تو ای رخشنده اختر زاختر رخشان چه حظ

بی تو ای رخشنده اختر زاختر رخشان چه حظ
بی تو ای تابنده انجم ز انجم تابان چه حظ ۱

جان غم پرورده را با عیش و با عشرت چکار
با قفس خو کرده را از باغ و از بستان چه حظ ۲

تشنه ی لعل لب یارم من لب تشنه را
بی لب جانبخش یار از چشمه حیوان چه حظ ۳

ذوق داغ و درد اگر دارد دلت دانی که من
می برم از این چه فیض و می کنم از جان چه حظ ۴

گر به جان داغی نباشد باشد از مرهم چه فیض
ور به دل دردی نباشد باشد از درمان چه حظ ۵

وصل خوش باشد نباشد گر ز پی هجران رفیق
ورنه از وصلی که دارد در عقب هجران چه حظ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - صبر کردم بر جفای او، غلط کردم، غلط
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - منم از چشم سیاهی به نگاهی قانع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.