هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دلآشوب و ناخوشی حال خود میگوید که پر از تیرهای ترکش و آتش است. او از کشمکش درونی و احساسات آتشین خود سخن میگوید و به تأثیر شعر و باده در آرامش خود اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و کشمکشهای درونی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۲۳۹ - حال بسیار ناخوشی دارم
حال بسیار ناخوشی دارم
خاطر پرمشوشی دارم ۱
دل ز آهم پر است هان ای خصم
که پر از تیر ترکشی دارم ۲
هست از آه شعله ناک عیان
که نهان در دل آتشی دارم ۳
بنظر درنیایدم مه نو
چشم بر نعل ابرشی دارم ۴
دل من می کشد بجایی و من
با دل خود کشاکشی دارم ۵
سگ خود خواندم بنامیزد
چه بت آدمیوشی دارم ۶
در قدح از زلال شعر رفیق
بادهٔ صاف بیغشی دارم ۷
خاطر پرمشوشی دارم ۱
دل ز آهم پر است هان ای خصم
که پر از تیر ترکشی دارم ۲
هست از آه شعله ناک عیان
که نهان در دل آتشی دارم ۳
بنظر درنیایدم مه نو
چشم بر نعل ابرشی دارم ۴
دل من می کشد بجایی و من
با دل خود کشاکشی دارم ۵
سگ خود خواندم بنامیزد
چه بت آدمیوشی دارم ۶
در قدح از زلال شعر رفیق
بادهٔ صاف بیغشی دارم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۸ - از درت امروز و فردا ای دلارا می روم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۰ - به کار مشکل خود یاری از یاری نمیبینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
