هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از غم و اندوه ناشی از جدایی و بیتوایی سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر طبیعت مانند خزان، گل، خار، سرو و لالهزار، احساس تنهایی و درد خود را بیان میکند. شاعر از این که معشوق او را رها کرده و به دیگران روی آورده، شکایت دارد و از شرمساری و رنج خود میگوید. در نهایت، او آرزو میکند که اگر اختیار داشت، مانند خار، رفیق خوار میشد تا از این درد رها شود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانهی عمیق و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد.
شماره ۲۷۴ - گل خوار بود چو خار بی تو
گل خوار بود چو خار بی تو
باشد چو خزان بهار بی تو ۱
شادی برد از دل و غم آرد
سرو و گل لاله زار بی تو ۲
تو گل به کنار کرده بی ما
ما کرده ز گل کنار بی تو ۳
دست تو به خون ما نگارین
وز خون رخ ما نگار بی تو ۴
تا بی تو چرا نمی دهم جان
هستم ز تو شرمسار بی تو ۵
باشد اگر اختیار با من
مردن کنم اختیار بی تو ۶
چون گل تو عزیز بی رفیقی
چون خار رفیق خوار بی تو ۷
باشد چو خزان بهار بی تو ۱
شادی برد از دل و غم آرد
سرو و گل لاله زار بی تو ۲
تو گل به کنار کرده بی ما
ما کرده ز گل کنار بی تو ۳
دست تو به خون ما نگارین
وز خون رخ ما نگار بی تو ۴
تا بی تو چرا نمی دهم جان
هستم ز تو شرمسار بی تو ۵
باشد اگر اختیار با من
مردن کنم اختیار بی تو ۶
چون گل تو عزیز بی رفیقی
چون خار رفیق خوار بی تو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - دشمنی آن قدر که با ما تو
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - جان و دلم راست صد رخنه هر سو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
