هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد فراق و عشق نافرجام می‌نالد. او از جمال معشوق، تیرهای مژگان و ابرویش، و رنج‌های عشق سخن می‌گوید و از دوری معشوق شکایت دارد. شاعر احساس می‌کند که دین و دلش را از دست داده و در فراق معشوق، آرامش ندارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به‌کاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۷۵ - جان و دلم راست صد رخنه هر سو

جان و دلم راست صد رخنه هر سو
زان تیر مژگان زان تیغ ابرو ۱

برد از کفم دل طفلی چه سازم
من سست پنجه آن سخت بازو ۲

چشم بد غیر یارب نبیند
آن عارض خوب آن روی نیکو ۳

بردند از کف دین و دل من
آن چشم ترک و آن خال هندو ۴

خونم چو ریزی در کوی خود ریز
کافتد سر من بر آن سر کو ۵

یکدم نباشم یکدم نباشد
بی فکر او من در فکر من او ۶

تا جان سپارد دل برندارد
یکدم رفیق از آن سر کو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۴ - گل خوار بود چو خار بی تو
گوهر بعدی:شماره ۲۷۶ - خوش تر ز طوبی است به خوبی نهال تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.