شماره ۱ - ای برده رشح جام تو جمشید را ز هوش

ای برده رشح جام تو جمشید را ز هوش
وی داده نور رای تو خورشید را ضیا ۱

لب بسته ام ز دعوی اخلاص ز آنکه هست
اظهار دوستی به زبان نوعی از ریا ۲

کم می شوم مصدع اوقات کز پدر
پندی شنیده ام که شنیده است از نیا ۳

کای نور چشم من اگرت هست چشم من
کاخر ز جا به چشم دهندت چو توتیا ۴

از خاص و عام باش نهان کیمیا صفت
منظور خاص و عام شوی تا چو کیمیا ۵

خواهی چو بوریا نشوی پایمال خلق
در پیش خلق فرش مشو همچو بوریا ۶

گردان برای روزی تست آسیای چرخ
تو خود چه گردی از پی روزی چو آسیا ۷

این نکته گوش کن که در این بیت گفته است
ابن یمین که گفته چنین ابن برخیا ۸

ذلیست اندر این که چرا آمدی برو
عزیست اندر آن که چرا نامدی بیا ۹