هوش مصنوعی:
شاعر در این اشعار بیان میکند که بیان درد و نیاز به درگاه کسانی که خود دانا و توانا هستند، ضرورتی ندارد. همانند بیمار که اگر فضول نباشد، طبیب به درمان او میپردازد. شاعر تأکید میکند که برای رفع حاجت، کم سخن گفتن کافی است و نیازی به توضیح اضافی نیست.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۳ - گفتی چه حاجت است ترا تا روا شود
گفتی چه حاجت است ترا تا روا شود
گفتن چه حاجت است بر اما چه حاجت است ۱
اشعار فقر بر در حاتم چه لازمست
اظهار درد پیش مسیحا چه حاجت است ۲
تدبیر کار هیچ ندانی چو من زمن
کردن سئوال از چو تو دانا چه حاجت است ۳
بیمار اگر فضول نباشد طبیب را
آموختن طریق مداوا چه حاجت است ۴
کافیست بهر حاجت ما از تو کم سخن
اینست اگر سخن سخن ما چه حاجت است ۵
گفتن چه حاجت است بر اما چه حاجت است ۱
اشعار فقر بر در حاتم چه لازمست
اظهار درد پیش مسیحا چه حاجت است ۲
تدبیر کار هیچ ندانی چو من زمن
کردن سئوال از چو تو دانا چه حاجت است ۳
بیمار اگر فضول نباشد طبیب را
آموختن طریق مداوا چه حاجت است ۴
کافیست بهر حاجت ما از تو کم سخن
اینست اگر سخن سخن ما چه حاجت است ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - والا نصیر ملت و دین میرزا نصیر
گوهر بعدی:شماره ۴ - مژده ایدل که وقت آن آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.