بند ۶۳ - در ماتم تو تا نچکید اشکم از قلم

در ماتم تو تا نچکید اشکم از قلم
حرفی ازین حدیث به دفتر نزد رقم ۱

ننگاشت خامه نکته ای از شرح این عزا
نآورد تا چه رگ ز غمت خون دل به دم ۲

ماندند تا عزای تو دارند کاینات
ورنه شدی وجود سوی بنگه عدم ۳

هر شب نثار بزم عزاداری تراست
تا روز حشر دامن گردون پر از درم ۴

چشمی محیط حوصله باید سحاب زای
کاین گریه نیست لایق چندین سفینه غم ۵

آبش ز اشک دیده و خوانش ز لخت دل
این بود پاس حرمت مهمان محترم ۶

ز آب دیده تاب درون گر نمی نشاند
می سوخت ز آتش عطش از فرق تا قدم ۷

از چرخ تیره اختر و ز خصم خیره کش
بدخواه وی چو داهیه بسیار، دوست کم ۸

قسمت نمود بر دو طرف عضو عضو خویش
طرف حرامی و حرم اعضای منقسم ۹

برسر هوای حرب و به دل حزن اهل بیت
رایش سوی حرامی و رویش سوی حرم ۱۰

تنها میان قوم دغا مانده آن دریغ
کارواح در معسکر این کمترین حشم ۱۱

اجرام خرد و برد بهم مجتمع هنوز
و اندام او به تیغ ستم منقطع ز هم ۱۲

از آتش ستیزه خصمش خیام سوخت
برپا چراست پایه ی این آبگون خیم ۱۳

خضمش طمع کند پی خدمت ز پور و دخت
شاهی که قدسیان به حریمش کمین خدم ۱۴
ز آن ره که عهد دولت باطل کشید طول ۱۵
حق را ملامتی نه ولی اهل حق ملول ۱۶