هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های غنی، احساسات و حالات درونی شاعر را بیان می‌کند. در آن از عناصری مانند گره‌زدن و گشودن، عطر عنبر، نافه صبا، و دیگر تصاویر شاعرانه برای توصیف عشق، دل‌تنگی و حالات روحی استفاده شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

شمارهٔ ۴۳ - امینی فرماید

گره زطره عنبرفشان کشید و گشاد
هزار نافه صبا در میان کشید و گشاد ۱
در جواب او ۲

زبغچه بند دلم چون روان کشید و کشاد
زرختها بخود اول کتان کشید و کشاد ۳

زکیسهای گریبان و یقهای بناف
هزار نافه صبا درمیان کشید و کشاد ۴

بطیره ماندم از آن تنگه کو بطراری
گره زتنگه بازار کان کشید و کشاد ۵

کشید رشته زبگشودنی مگر معجر
که سوزنی زوی آن دلستان کشید و کشاد ۶

هر آن سخن که نمود آن عمامه سر بسته
کله زترک بمعنی زبان کشید و کشاد ۷

هزار آستیش باد جبه ای قاری
که جیب و دامن رخت کتان کشید و گشاد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۲ - خواجه حافظ فرماید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۴ - خواجه حافظ فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.