خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از دردهای عشق و جدایی می‌نالد و از معشوق و فلک شکایت می‌کند. او از بی‌وفایی و دوری معشوق گله می‌کند و از رفتارهای ناعادلانه و تکبرآمیز انتقاد می‌نماید. همچنین، شاعر به مفاهیمی مانند فتوت، حیا و اخلاق اشاره می‌کند.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی و فلسفی موجود در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

ای که مهجوری عشاق روا میداری
عاشقانرا زبر خویش جدا میداری
در جواب آن

ای فلک چند مرا بیسرو پا میداری
یقه وار از همه رختم بقفا میداری

پوستین را مکن از روی بهر حال جدا
بجز عشاق زاحباب روا میداری؟

مکن ایخواجه زتشریف تکبر بر ما
بامیدی که بدستار و قبا میداری

میزند یادت از آنرو که چو رخت گرما
پوشنی را زبر خویش جدا میداری

همچو ارباب فتوت منشین بی تنبان
گرتو از دامن با چاک حیا میداری

ایقدک نیست فراویز خشیشی حد تو
عرض خود میبری و زحمت ما میداری

قاری از چرخ بجز دلق کبودت نرسید
از که مینالی و فریاد چرا میداری

«نظام قاری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir