هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از پیوستن انگشتر به حلقه و تشبیه آن به نشستن پیکان بر زره سخن میگوید. همچنین، اشارهای به وجود ماده و نر در طبیعت دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم استعاری و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژهها و ساختارهای قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲ - بر حلقه آن انگله چون کو پیوست
بر حلقه آن انگله چون کو پیوست
گوئی که زره زشست پیکان بنشست؟ ۱
هر جا که بود ماده نری خواهد بود
(آنجا که زره گرست پیکان گر هست) ۲
گوئی که زره زشست پیکان بنشست؟ ۱
هر جا که بود ماده نری خواهد بود
(آنجا که زره گرست پیکان گر هست) ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱ - ای جامه ی کهنه تار و پودت شده سست
گوهر بعدی:شماره ۳ - گفتم که عمامه جز مجازی نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
