هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زبان عاشقی بیان میشود که از بیوفایی معشوق شکایت دارد. او اشاره میکند که معشوق دل و دین خود را به دیگران سپرده و با این کار، آتش به خرمن عشق او زده است. شاعر از معشوق میخواهد که دل خود را به دیگران نسپارد و به عشق او وفادار بماند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان دشوار باشد.
شماره ۱۶ - ای برده دل ما و سپرده دل خود را
ای برده دل ما و سپرده دل خود را
آتش زده با خرمن ما حاصل خود را ۱
تو دین و دل خویش سپرده به حریفان
ما یاوه سپرده به تو دین و دل خود را ۲
ای مرغ دلت بسمل ترکان کماندار
مسپار به دست دگران بسمل خود را ۳
ما داد تو زان ترک جفا جوی بخواهیم
گر باز نمائی تو به ما قاتل خود را ۴
آتش زده با خرمن ما حاصل خود را ۱
تو دین و دل خویش سپرده به حریفان
ما یاوه سپرده به تو دین و دل خود را ۲
ای مرغ دلت بسمل ترکان کماندار
مسپار به دست دگران بسمل خود را ۳
ما داد تو زان ترک جفا جوی بخواهیم
گر باز نمائی تو به ما قاتل خود را ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - بحر اندیشه فرو برده به یک بار مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - امشب آن ترک وعده داده مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.