هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و دلبستگی به معشوق و نیز از ارتباط با خداوند سخن میگوید. شاعر از گریبان و دامان معشوق و نیز از زیباییهای طبیعت مانند چمن و نسترن یاد میکند و آرزو میکند که معشوق را در این زیباییها ببیند.
رده سنی:
16+
متن شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم عمیق و استعارههای به کار رفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۲۲ - یارب بدست ما که داد امشب گریبان ترا
یارب بدست ما که داد امشب گریبان ترا
ندهیم تا دامان حشر از دست دامان ترا ۱
نیکت چو جان آرم ببریکدست آرم بر کمر
گیرم بآن دست دگر زلف پریشان ترا ۲
طفل یتیم و سلب سرخ هر چند میدانند حیف
یارب منم کاینسان برم سلب زنخدان ترا ۳
برخیز و پا نه در چمن دوری بزن با نسترن
تا بو که بیند سر و بن قد خرامان ترا ۴
ندهیم تا دامان حشر از دست دامان ترا ۱
نیکت چو جان آرم ببریکدست آرم بر کمر
گیرم بآن دست دگر زلف پریشان ترا ۲
طفل یتیم و سلب سرخ هر چند میدانند حیف
یارب منم کاینسان برم سلب زنخدان ترا ۳
برخیز و پا نه در چمن دوری بزن با نسترن
تا بو که بیند سر و بن قد خرامان ترا ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - خیل انده ز جای برد مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - ایکه کشتی ز انتظار مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
