هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و مستی سخن میگوید. شاعر معشوق را ستایش میکند و او را بینظیر میداند. اشارههایی به طبیعت (ماه، خروس صبح) و نمادهای عرفانی (می، جام) دارد. شاعر از عشق و وصال سخن میگوید و تأکید میکند که تنها معشوق در دل او جای دارد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مستی و نوشیدن ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۴۱ - این کیست چنین ستاده سرمست
این کیست چنین ستاده سرمست
مست از می و جام باده در دست ۱
مانند تو مه بر آسمان نیست
باور نکنم که در زمین هست ۲
بنشین که خروس صبح برخاست
بر خیز که ماه چرخ بنشست ۳
چون لعل لب تو خون ما ریخت
یکبوسه بده برای خون بست ۴
همسایه ز حال ما خبر شد
از بسکه زدیم دست بر دست ۵
مستانه در آمد از درم باز
نوشید می و پیاله بشکست ۶
در خانه دل بجز تو کس نیست
این خانه از آن تواست دربست ۷
منظور توئی که از همه خلق
بگسست حبیب و با تو پیوست ۸
مست از می و جام باده در دست ۱
مانند تو مه بر آسمان نیست
باور نکنم که در زمین هست ۲
بنشین که خروس صبح برخاست
بر خیز که ماه چرخ بنشست ۳
چون لعل لب تو خون ما ریخت
یکبوسه بده برای خون بست ۴
همسایه ز حال ما خبر شد
از بسکه زدیم دست بر دست ۵
مستانه در آمد از درم باز
نوشید می و پیاله بشکست ۶
در خانه دل بجز تو کس نیست
این خانه از آن تواست دربست ۷
منظور توئی که از همه خلق
بگسست حبیب و با تو پیوست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - بندگی بر در مردان خدا دین من است
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - در سلسله عشق که بگسیختنی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
